En casita...por fin!
Hola de nuevo, no he podido actualizar antes, porque en Pekín no se me abría el blog, no funcionaba.
Llegamos a casa el sábado 28 por la tarde, en el aeropuerto nos estaban esperando muchos familiares y amigos, fue super emocionante ver como lloraban de emoción, la peque se asustó y se puso a llorar, cosa rara en ella, porque no llora nunca, solo cuando tiene hambre, la verdad es que es una pasada, no extraña nada, le sonrie a todo el mundo, es un encanto de niña, y la más bonita del mundo mundial!
El lunes fuimos al pediatra, y nos ha dicho que la niña está perfecta, ahora le harán analisis de sangre y la vacunaran de todo, pero por lo demás, nos dijo que está muy por debajo del peso, pero que no nos preocuparamos, que a parte de eso, él la veía muy bien, y sin ningun tipo de problema ni atrofia muscular ni nada de nada, ufffffff, que descanso!
La pequeñaja cambia dia a dia, es un trasto, no para quieta ni un momento, si no la vigilo, se tira de la sillita de paseo, ayer se puso de pie por primera vez, cada dia está más fuerte, y ya casi puede conmigo, tiene un genio que flipo! para darle los medicamentos.....casi la tengo que atar, jajajajaa, no puedo sola!
Ayer fue el primer dia que le hice verdura con pollo, y me dijo que me la comiera yo, le tuve que hacer un bibi, y por la tarde, para merendar, le di su primer yogurt, madre mia, hasta que conseguí que lo probara...fue una lucha, pero cuando probó la primera cucharada, se lo zampó enterito!!! si es que es una campeona!
El domingo fue su cumple, su primer añito de vida, lo celebramos en casa con los abuelos y padrinos, ya metió la mano en el pastel....se estuvo riendo un montón, es una payasa!
Bueno, os pongo unas fotitos y ahora ya en casita, intentaré actualizar cada dia, si la brujilla me lo permite!
Muaaaaaaaaaaaaa, os quiero!


Meneame
del.icio.us









Hola chicos por fin en casa que gusto verdad?. Júlia esta preciosa y le ha cambiado totalmente la cara, lo que hace el cariño y los buenos alimentos. Un beso muy fuerte ya a disfrutarla
Hola familia.......
antes de nada deciros que júlia está guapísima, como le ha ido cambiando su expresión, madre mía.....
os digo lo mismo que maría, lo que hace el cariño!!!!!!
ahora toca disfrutar sin parar!!!!!
y por el peso no os preocupéis, ya veréis como se va poniendo al día!!!!
besos
sílvia
Hola família!!
Estem molt contents de les noticies que ens heu donat.
Tots necessitem el nostre temps per adaptar-nos a la vida, i Júlia ho ha demostrat, es una campiona i amb moltes ganes de viure!
Molts petons amics!!
Hola familia, porque ahora si que sois una familia, he seguido todos los dias de vuestro viaje aunque no os escribiera nada,Lucia es una muñeca, tiene una cara preciosa, por lo delgadita no os preocupeis que con besos, mimos y buena comida todo se arregla, estos peques son unos campeones, se le ha visto el cambio dia a dia estando yá con vosotros.Se os vé la felicidad que sentis en vuestra cara, me alegro inmensamente.
Un beso muy fuerte para los tres desde Tárifa.
Iolanda reinaaaa, que alegría ver la carita tan bonita de Juliaaaaaaaaaa. Me has vuelto a emocionar y como no me he alegrado un mundo al saber que Julia está perfectaaaa, ahora a comer y crecer que es lo suyo.
Felicidades familia, porque sois la estampa de la viva felicidad.
Besitos.
¡ENHORABUENA FAMILIA! La peque está super preciosa... preciosísima... Se me ponen los pelos de punta al leer lo del vaije... ¡pero sólo al verle la carita se le nota tantísimo cambio! Madre mía... en tan poco tiempo.
Besos
Felicidades primita por tu primer año!!!
Ahhh antes de nada... Yoli cuando llegues a Roses ven a la tienda pa k vea a la niña k yo no pude ir al aeropuerto pq estaba trabajando!!. Igualmente ire a veros con la Afri k se muere de ganas de ver a la Julia. Un besazo
Benvinguts a casa, ens alegram molt de veure que la vostra Julia esta molt bé,i ara un cop a casa tot es normalitza, pel que fa al seu pès no us preocupeu, no és tan important,aquestes nenes fan una evolució expectacular, ja ens ho aniràs contant.
Un petò des de Menorca.
Per cert ahir vam coneixer a l´Erika en persona, un altre bombonet¡¡
Joana
Qué guayyyyyyyyy!!! estais todos de maravilla, se os nota en la cara!! ves Yolanda ya ha pasado"todo", ya estais en casita con Julia y ahora a disfrutar del tesoro tan precioso que teneis. Julia tiene una pinta genial y su mirada es muy muy viva, así que seguro que todo va a ir como la seda. Ahora ya está en su casita, con sus pais, sus juguetes, sus cositas, y tiene a toda una familia loquita por ella, como debe ser!!.
un besazo y seguiremos viendo como crece Julia.
María
¡Aún es más bonita aquí! es un bombón de niña.
Ahora a relajaros y a disfrutar de ella.
besos
Ufff !!! Este embarazo burocrático me tiene las hormonas alteradas..., que estoy mú sensible.Una vez más me ha emocionado vuestra historia, me ha emocionado ver a Julia FELIZ, y a vosotros también.Todavía no puedo imaginarme que muy pronto estaremos viviendo lo mismo que vosotros..., después de tanto tiempo, todavía no me lo creo...,en nada estaremos asignados.
Ays!! Julia, que me tienes "pillao" con esos ojitos y esa sonrisa tan bonita!!
Un abrazo mu fuerte FAMILIA
Bienvenidos !!!!
Que alegría y alivio volveros a leer.
Celebramos que el viaje de vuelta haya ido bien...como en casa en ningún lado !!!
Ya veréis el cambio que va a dar Julia en poco tiempo.
Un beso a los tres y de nuevo bienvenidos.
Pere i Carme
PD.
Hemos privatizado nuestro blog, si queréis seguir teniendo acceso a él, mandarme vuestro @ al correo
pereicarme@telefonica.net
Hola familia, os he seguido cada día, aunque no os haya dejado ningún menssajito, pero hoy me alegro mucho de ver vuestra entrada y qe estáis felices en casa y quería desearos mucha felicidad a los tres.
Un beso, jennifer.
Hola familia:
Os he escrito alguna vez, pero no me conoceis, pero no por eso me voy a resistir a daros mi ENHORABUENA por esa niña tan preciosísima que tenéis. Dios mio que ojos, que boca, que carita!!! porque habeis ido a la China por ella, sino cualquiera diria que es china con esos ojazos.
Un abrazo.
MUCHÍSIMAS FELICIDADESSSSSSSSSSSS. Júlia está preciosa y sobre todo, nos alegremos de que esté perfectamente. La foto en la que estáis los tres, lo dice todo, no hacen falta más palabras.
Nos alegramos de corazón der que el viaje haya ido estupendamente y que, por fin, ya estéis en casa, en verdad la espera ha merecido la pena. Además, ya verás como con los alimentos y vuestro amor, Júlia se pone en su peso prontísimo, ES UNA CAMPEONA.
Os hemos echado de menos mientras habéis estado en Pekín pero os hemos tenido muy presentes.
Besitos desde Córdoba
María José, Jose y Mª Ángeles esperando a Ana Maaría
Muchas felicidades familia, vuestra hija es preciosa. Ya vereis cuantos mometnos inolvidables vais a vivir. A disfrutarlos muchos.
Isabel
Querida Yolanda:
He leido del tirón vuestra aventura en China... no tenía el enlace del blog, pero a través de Geli, lo encontré al fin.
No sabéis cuantas cosas me habéis hecho sentir... he llorado, me he emocionado, he reido, pero sobre todo, he descubierto cuanta fuerza aún teníais guardada, y cuanta esperanza se escondía detrás de vuestras palabras.
Mientras te escribo esto, miro a mis pekes de la clase (está lloviendo en el recreo y están viendo una peli), y veo especialmente a una de mis niñas, tan pequeñita, (fue prematura), pero con tanta fuerza y voluntad!! Los niños son valientes, son supervivientes, y se crecen día a día porque ante todo y sobre todo, tienen unas inmensas ganas de luchar y salir adelante ante cualquier problema...
Julia está preciosa... acabo de pasearme por las clases de mis compañeras llamándolas para que vengan a ver a tu hija, y todas dicen lo mismo... ¡que es una niña preciosaaaaaaaaa!!
Y por encima de lo bonita que es, es una luchadora nata, un ejemplo para todos, al igual que vosotros.
Me alegro de lo que os ha dicho el médico, no dudo que con todo vuestro cariño, vuestro amor y una alimentación adecuada, dentro de nada, estara como una auténtica rosa... aunque ya lo está, no hay mas que ver el cambio en su mirada...
Os deseo lo mejor de lo mejor para Julia, y para vosotros mismos, os mando todo mi cariño, y se que ese día que el hilo rojo os unió para siempre, fue un día especial, seguro, porque la estrella más bonita del mundo, encontró a los mejores padres para iluminarles la vida.
Esa estrella hoy se llama Julia, y ES VUESTRA HIJA.
Un enorme besito.
Shari (y los pekes que ya se han acercado a ver a Julia...)
Yolanda,teníamos ganas de que regresarais para poderos seguir de nuevo, os hemos seguido en China (a través del blog de mi querida Geli)gracias por compartir "este parto del corazón" con nosotros y gracias por dejarnos ver el cambio de Julia, día a día. Solo decirte, que el cambio es evidente y que "el cariño lo puede todo". Nosotros viajaremos en unos días y tu experiencia sin duda, nos ayudará mucho. Gracias de corazón y todo el amor de nuestro corazón para Julia.
Seguir la vostra experiència ens ha donat molta força als que encara ens queden uns anyets d'espera. Moltes felicitats per la vostra princesa, és realment un bombonet, i l'experiència que heu viscut, uf! ens posa la pell de gallina, però us ha fet molt més forts com a persones i com a pares.
Volem més!!!!!!!!!!!!!!!!!!!